روانشناسی و آموزش و پرورش کودکان

فرزند پروری مثبت
نویسنده : لیلا شیاسی - ساعت ۱:٠۸ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۱٦ آذر ،۱۳٩٠
 

هیچ پدر و مادری به خودی خود نمی تواند پدر و مادر موفق و توانایی شود مگر آن که دانش هایی در زمینه تربیت فرزندش از منابع معتبر علمی و متخصصین کسب نموده و صد البته به کار گیرد.

 

ذکر برخی از اصول مهم در تربیت فرزندان:

                           

 

داشتن رابطه انسانی و درست ( تعامل مثبت ) با کودک و نوجوان، حیاتی ترین مرحله ی کار و      اثر بخش ترین عامل موفقیت در تعلیم و تربیت او محسوب می شود، و این با لوس کردن کودک متفاوت است. درداشتن رابطه ی مثبت میان والدین و فرزندان است که تغییرات مطلوب در کودک رخ می دهد. مانند جریان برق   ( الکتریسیته ) که شما دو شاخه را به پریز برق وصل می کنید و ارتباط برقرار می شود و آن گاه تلویزیون، رادیو، یخچال و نظایر آن نقش خود را ایفا می کنند، کودک هم همینطور است؛ ابتدا برقراری رابطه مثبت با کودک  سپس اثرگذاری در رفتار او.

آگاه باشید که همواره کودک مراقب رفتار و گفتار بزرگسالان است و از طریق تقلید کردن و الگو قرار دادن رفتار و گفتار آنان یاد می گیرد و رفتار می کند. اگر می خواهید به کودک " سلام کردن " ، " خواهش کردن " ، " تشکر کردن" ، " معذرت خواستن " را یاد بدهید شما خودتان باید در عمل نشان دهید و پیش قدم باشید. مثلاً اگر می خواهید چیزی از کیف کودکتان بردارید حتماً از او اجازه بگیرید تا کودک بدین ترتیب احترام به مالکیت دیگران را بیاموزد.

برای یاد دادن پایدار هر رفتاری به کودک، هماهنگی و یکی بودن نظرات والدین الزامی است. در غیر این صورت کودک دچار سردرگمی و تعارض در انجام کارها و وظایفش می شود.

محبت های افراطی والدین در انجام تکالیف مدرسه، عدم واگذاری مسؤولیت به فرزندان به بهانه درس خواندن و رفتن به مدرسه و بی توجهی به رفتارهای غیراخلاقی آنها مثلاً آشغال ریختن در خیابان و ... باعث گسترش چرخه پرورش افرادی غیرمتعهد می شود. این گونه افراد پس از تشکیل زندگی زناشویی، فرزندانی بی مسؤولیت تربیت خواهند کرد.

هدف عمده ی تعلیم و تربیت کودک، مستقل سازی و آماده کردن او برای زندگی در دنیای واقعی است.

هر کودکی باید صبر کردن را بیاموزد. از این رو نباید هرچه تقاضا کرد یا خواست، بی درنگ در اختیار او قرار داد. او باید یاد بگیرد صبر کند و موانع را بشناسد و با ناملایمات دست و پنجه نرم کند.

بدانید که سرزنش کردن، خجالت دادن و تحقیر کردن کودک موجب ناامنی روانی و آشفتگی عاطفی او می گردد و در نتیجه موجب بروز ناهنجاری های عاطفی و روانی می شود.

فرزندتان را همان طور که هست بپذیرید، نه آن طور که در رؤیاهای خود تصور می کنید و بدانید اگر کودک در خانواده پذیرفته شود و مورد احترام قرار گیرد، یاد می گیرد که خود را بپذیرد.

هرگز فرزندتان را با دیگری مقایسه نکنید بلکه با خودش و وضعیت قبلی و کنونی او مقایسه کنید.

از مهمترین عوامل مخدوش شدن رابطه والدین و فرزندان، تبعیض قائل شدن از طرف والدین است.

لازمه کار با کودک و نوجوان، داشتن صبر و حوصله فراوان، حفظ آرامش و از کوره در نرفتن است.

ساقه های نورس را زیر بار توقعات و انتظارهای نابجا نشکنید و از کودک خود انتظارهای منطقی، مناسب و در حد توان آنها داشته باشید ؛ زیرا که داشتن انتظارهای بیش از توان کودک و کمتراز توان او، هر دو مشکل آفرینند.

هرگونه انتقاد از معلمان و مربیان کودکتان را به روشی صمیمانه و محرمانه با خودشان در میان بگذارید و هرگز از آنان در حضور فرزندتان انتقاد نکرده و زمینه را برای کوچک شمردن جایگاه آنان در نزد کودک فراهم نسازید.

پدران و مادران توانا و موفق کسانی هستند که دانایی های لازم و ضروری را کسب می کنند و به نیکی می دانند که گلها مشکلی ندارند، بلکه باغبانها اشکال دارند.

یکی از جلوه های زیبای احساس مسؤولیت پدران، مادران، معلمان و مربیان این است که در دوره های دانش افزایی و کلاسهای آموزش خانواده شرکت کرده و سطح دانش خود را ارتقاء بخشند و مهمتر این که نسبت به انواع مشکلات احتمالی کودکان اعم از رفتاری، ذهنی ، جسمی و نظایر آن بی تفاوت نبوده و از متخصصین و منابع علمی معتبر جهت برطرف شدن هرچه سریعتر آن کمک بگیرند.

 

 

 

مطالب گردآوری شده توسط: خانم لیلا شیاسی کارشناس ارشد روانشناسی کودک.

تلفن مرکز قزوین : 3681089_0281

تلفن مرکز تهران : 44721623_021

 

 


 
comment نظرات ()